Hanau 'E'epe - de tweede groep kolonisten op Paaseiland

Hanau 'E'epe was de naam die werd gegeven aan de tweede groep kolonisten die Paaseiland bereikten. Ze bestaan alleen in legendes, aangezien vermoedelijk op één na allemaal werden gedood door hun rivalen Hanau Momoko.

De Hanau 'E'epe hadden volgens legendes de gewoonte om hun oorlellen langer te maken. Toen de Europeanen in de 18e eeuw arriveerden, werd deze traditie nog steeds beoefend, wat erop zou kunnen wijzen dat de Hanau Momoko deze traditie als hun eigen traditie hebben overgenomen.

Aangezien de betekenis van de eerste golf kolonisten, Hanau Momoko, impliceert dat ze lang waren, zou dit vervolgens betekenen dat de Hanau 'E'epe korter waren dan de Hanau Momoko.

Betekenis van Hanau 'E'epe

Er zijn twee mogelijke vertalingen van Hanau 'E'epe:

'E'epe als niet-geconjugeerd woord in Rapa Nui betekent omvangrijk of breed, wat de mogelijke vertaling van Hanau 'E'epe oplevert als omvangrijke mensen, waarmee wordt verwezen dat ze niet zo groot zijn als de Hanau Momoko.
In Polynesische talen zoals Rapa Nui bestaan herhalingen van delen van woorden wanneer naar meerdere mensen wordt verwezen. Een voorbeeld hiervan is dat moko (hagedis) verandert in momoko in Hanau Momoko, wat hagedismensen betekent. In Rapa Nui betekent het woord 'epe oorlel, en het zou met de Rapa Nui-grammatica volkomen geldig zijn om dit woord op dezelfde manier te herhalen in 'e'epe als het naar meerdere mensen verwijst. Hanau 'E'epe zou dan oorlelmensen betekenen.

Volgens wat legendes zeggen over de Hanau 'E'epe zijn beide vertalingen volkomen logisch. Mogelijk werd de tweede groep kolonisten zelfs met beide zintuigen genoemd.

Waar kwam Hanau 'E'epe vandaan?

Volgens legendes hadden de Hanau 'E'epe een andere fysieke gestalte, taal en tradities (verlengde oorlellen) dan die van de Hanau Momoko, wat erop wijst dat ze geen Polynesiërs waren. Een mogelijke oorsprong zou het continent zijn van wat nu Latijns-Amerika is, waarvan de inwoners kleiner zijn dan de Polynesiërs en beslist een andere cultuur hadden.

De enige niet-Polynesische beschaving in de omgeving die voldoende gevorderd was voor een reis naar de Stille Oceaan zou die van het Inca-rijk zijn.

Er is een Inca-legende over een koning van hen die naar de Stille Oceaan reist. Het zou logisch zijn als deze Inca-mensen op verschillende manieren dezelfde zouden zijn als de Hanau 'E'epe:

Inca-mensen van hogere rang verlengden hun oorlellen, net als de Hanau 'E'epe.
De Inca's waren kleiner dan Polynesiërs en hadden een andere taal.
Het Inca-rijk bestond naast het Rapa Nui moai-beeldhouwtijdperk.
De Hanau 'E'epe wilden de Hanau Momoko tot slaaf maken en het land overnemen, wat een nogal koninklijk ding lijkt om te doen, vooral voor een koning uit een groot rijk.

Daarnaast vertoont het monument Ahu Tahira in Vinapu gelijkenis met Inca-steenmetselwerk. De Rapa Nui-mensen waren briljante beeldenbouwers, maar hun stenen muren waren doorgaans niet meer dan functioneel. Rotsen waarvan men dacht dat ze in elkaar pasten, werden geplukt en de natuurlijke vorm van de steen bleef behouden. Er bestaan een paar ahu's met stenen die zijn bewerkt voor een betere pasvorm (bijvoorbeeld bij Ahu Tepeu). Maar geen enkele rotsmuur bij Rapa Nui kwam ooit in de buurt van de perfecte techniek van Ahu Tahira, wat erop zou wijzen dat het platform niet door dezelfde mensen was gebouwd. Logischerwijs zouden de Inca's de meesterbeeldhouwers van Maccu Pichu (de koninklijke Incastad) niet op een overzees avontuur sturen, maar degenen die deel uitmaakten van dezelfde cultuur hadden zeker genoeg gezien om enkele van de technieken van thuis te gebruiken.