Kamienne domy Orongo, przycupnięte na krawędzi krateru Rano Kau, spoglądają na Motu Nui, gdzie co roku toczył się wyścig po jajo tangata manu.


Orongo (w zapisie języka rapanui 'Oroŋo) to wioska ceremonialna, z której lud Rapanui korzystał w epoce kultu człowieka-ptaka. Leży na krawędzi wulkanu Rano Kau i spogląda na morze. Domy nie są tu typowymi hare vaka („domami-łodziami”), lecz w całości zbudowano je z kamienia – a konkretnie z kamienia, który Rapanui nazywają kehu: płaskiego i litego (w przeciwieństwie do pospolitej, lekkiej skały wulkanicznej pełnej drobnych pęcherzyków powietrza). Dzięki temu materiałowi domy wytrzymują silne wiatry na szczycie wulkanu.
Przez stulecia domy w różnym stopniu popadły w ruinę. W latach 1974 i 1976 wszystkie odrestaurował zespół kierowany przez amerykańskiego archeologa Williama Mulloya.
Zawody Tangata manu
To tutaj odbywały się doroczne zawody „człowieka-ptaka”, w których rywalizowali przedstawiciele wszystkich plemion. Zawodnicy schodzili ponad 200 m w dół po urwisku, płynęli na wysepkę Motu Nui, zdobywali świeżo złożone jajo ptaka manutara, wracali wpław i ponownie wspinali się na klif. Pierwszy, który wrócił z nienaruszonym jajem, zostawał zwycięzcą i przez 12 miesięcy cieszył się przywilejami króla. Mógł też wybrać sobie za żonę jedną z dziewic z Ana O Keke („Jaskini Dziewic”), gdzie zamykano dziewczęta, by ich skóra stała się biała, co uważano za oznakę piękna.
Wskazówka
Wiatr wieje tu bez wytchnienia – ubierz się na cebulkę. O szerszym kontekście kultu człowieka-ptaka przeczytasz w opisach Ana O Keke i Ana Kai Tangata.
Lokalizacja
Opinie
Nie ma jeszcze opinii – Twoja może być pierwsza.
