Farándula – karnawał z akcentem z Rapa Nui
Odbywająca się w połowie festiwalu farándula łączy gramatykę latynoamerykańskiego karnawału – brokat, bębny, polityczną karykaturę – z tematami typowymi dla wyspy: moai w okularach przeciwsłonecznych, żarty o klimacie, chilijscy urzędnicy jako kukiełki na platformach. Sędziowie oceniają kreatywność, reakcję publiczności i wierność tożsamości kainga. Turyści ustawiają się wzdłuż Atamu Tekena; miejscowi rezerwują pierwsze rzędy rozkładanymi krzesłami na wiele godzin wcześniej.
Bataliony malowanych ciał
Delegacje w paradzie często maszerują z ciałami pomalowanymi jednym kolorem, nawiązującym do rybich łusek, lawy czy gwiezdnych szlaków. Fotografowie: najpierw róbcie szerokie ujęcia, by uchwycić choreografię, a przed zbliżeniami pytajcie poszczególne osoby o zgodę – zgoda ma znaczenie nawet w przestrzeni publicznej.
Hanga Vare Vare – nocny stadion
Wieczorne pokazy przenoszą się do trawiastej niecki w pobliżu wybrzeża, zwanej Hanga Vare Vare. Przenośne sceny, szum agregatów i stoiska z jedzeniem tworzą hybrydę wiejskiego festynu i opery. Finaliści konkursów tańca, koncerty zespołów i niespodziewani goście specjalni (czasem gwiazdy chilijskiej telewizji) zmieniają się na scenie do północy lub dłużej.
Dźwięk, światło i szacunek dla sąsiadów
Hotele w pobliżu boiska muszą się liczyć z basami do późna w nocy. Jeśli wcześnie chodzisz spać, zabierz zatyczki do uszu – albo daj się porwać i tańcz. Policja zamyka ruch samochodowy; pieszo i tak jest szybciej.
Udział turystów w skrócie
Odwiedzający mogą wziąć udział w dwóch punktowanych konkurencjach – tańcu na scenie (po próbach od mniej więcej stycznia) i paradzie zamykającej festiwal – opisanych w głównym przeglądzie Tapati. Poza tym możesz kibicować, przynieść wodę albo ufundować drużynie posiłek.