ผู้ค้นพบเกาะอีสเตอร์ตัวจริง

ในยุคปัจจุบัน แทบทุกคนยกให้นักเดินเรือชาวดัตช์ยาโกบ โรคเคเฟนเป็นผู้ค้นพบเกาะอีสเตอร์ในมุมมองของโลกตะวันตก แต่หากได้ถามนักเดินเรือในยุคนั้น เราคงไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนเช่นนี้

ในปี 1687 โจรสลัดบัคคาเนียร์ชาวอังกฤษเอ็ดเวิร์ด เดวิสและลูกเรือน่าจะได้มองเห็นเกาะที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อเกาะอีสเตอร์ พวกเขาเล่าถึงเกาะที่เป็นทรายและเตี้ย ลักษณะที่ดูเหมือนทรายอาจมาจากหญ้าที่ไหม้เกรียมในฤดูร้อน พวกเขาไม่เคยกล่าวถึงรูปสลักใด ๆ และไม่เคยขึ้นฝั่งที่เกาะ

ทั้งยาโกบ โรคเคเฟนในปี 1722 และนักเดินเรือชาวสเปนดอน เฟลีเป กอนซาเลซในปี 1770 ต่างใช้เส้นทางของโจรสลัดชาวอังกฤษผู้นี้ในการตามหาเกาะ ดังที่อ่านได้ในบันทึกการเดินเรือของพวกเขา ทั้งสองเรียกเกาะนี้ว่าดินแดนของเดวิด

บันทึกของนักเดินเรือในคริสต์ศตวรรษที่ 18

ยาโกบ โรคเคเฟน ปี 1722

หลังแวะเยือนเกาะฮวน เฟร์นันเดซ พวกเขาก็มุ่งหน้าไปทางตะวันตกสู่ดินแดนที่เรียกว่าดินแดนของเดวิด ความประทับใจแรกเมื่อมาถึงเกาะอีสเตอร์คือเกาะนี้เป็นทราย พวกเขาจึงสันนิษฐานว่าได้พบเกาะเดียวกับที่กัปตันเดวิสพบในปี 1687 แต่เมื่อมองใกล้ ๆ ก็เข้าใจว่าสิ่งที่คิดว่าเป็นทรายนั้นแท้จริงคือหญ้าที่ไหม้เกรียม จากบันทึกการเดินเรือของยาโกบ โรคเคเฟน วันที่ 6 เมษายน 1722:

เหตุที่ในตอนแรก ขณะยังอยู่ห่างออกไป พวกเราเห็นว่าเกาะอีสเตอร์ดังกล่าวมีสภาพเป็นทรายนั้น ก็เพราะพวกเราเข้าใจผิดว่าหญ้าที่แห้งเกรียม ฟางแห้ง หรือพุ่มไม้อื่นที่ไหม้เกรียม เป็นผืนดินแห้งแล้งเช่นนั้น ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกของมันชวนให้นึกถึงสิ่งอื่นใดไม่ได้ นอกจากพืชพรรณที่บางตาและแห้งแล้งอย่างยิ่ง และผู้ค้นพบก่อนหน้าจึงขนานนามเกาะนี้ว่าเป็นทราย

ยาโกบ โรคเคเฟนใช้ข้อนี้เป็นเหตุผลว่าเกาะที่พวกเขาเพิ่งพบไม่ใช่ดินแดนของเดวิด (ซึ่งทำให้โรคเคเฟนเป็นผู้ค้นพบเกาะ) อันเป็นข้อโต้แย้งที่ฟังไม่ขึ้น เพราะเอ็ดเวิร์ด เดวิสเห็นเกาะเพียงจากระยะไกล เป็นไปได้ว่าโรคเคเฟนไม่รู้ว่าเดวิสไม่ได้เข้ามาดูเกาะใกล้ ๆ โรคเคเฟนเขียนต่อว่า:

ฉะนั้น จากคำอธิบายข้างต้น จึงอาจสรุปได้ว่าเกาะอีสเตอร์ที่เพิ่งค้นพบนี้จะกลายเป็นแผ่นดินอื่นซึ่งอยู่ทางตะวันออกไกลกว่าแผ่นดินที่เป็นหนึ่งในเป้าหมายของคณะสำรวจของเรา มิฉะนั้นแล้ว ผู้ค้นพบก่อนหน้าก็ต้องถูกตัดสินว่าได้กล่าวเท็จไว้ทั้งกระบุงในรายงานของตน ทั้งด้วยวาจาและลายลักษณ์อักษร

หลังการเยือนเกาะอีสเตอร์ของโรคเคเฟน พวกเขาเดินทางต่อไปทางตะวันตกเพื่อตามหาดินแดนของเดวิดตัวจริง แต่ก็ไม่เคยพบแผ่นดินใดในทิศทางนั้น วันที่ 21 เมษายน โรคเคเฟนเรียกประชุมเหล่านายทหาร และสรุปในที่ประชุมว่าเกาะอีสเตอร์ต้องเป็นเกาะเดียวกับที่โจรสลัดชาวอังกฤษเอ็ดเวิร์ด เดวิสค้นพบในปี 1687

ดอน เฟลีเป กอนซาเลซ ปี 1770

นักเดินเรือชาวสเปนดอน เฟลีเป กอนซาเลซ ใช้เพียงเส้นทางจากบันทึกการเดินทางของเอ็ดเวิร์ด เดวิสในปี 1687 เขาเรียกเกาะนี้ว่าเกาะของเดวิดเสมอในบันทึกของเขา และไม่เคยกล่าวถึงการเดินทางของยาโกบ โรคเคเฟนเลย ซึ่งหมายความว่าเขาคงไม่รู้เรื่องนี้

เจมส์ คุก ปี 1774

กัปตันเจมส์ คุกเข้าใจได้ว่าเหตุใดลูกเรือในการเดินทางของเอ็ดเวิร์ด เดวิสปี 1687 จึงคิดว่าเกาะนี้เป็นทราย และเปิดรับความเป็นไปได้ว่าเกาะที่เหล่าโจรสลัดเห็นอาจเป็นเกาะอีสเตอร์ เขาอยากใช้เวลาเพิ่มอีกสองสามวันตามหาดินแดนของเดวิดนี้ด้วยความอยากรู้ แต่ก็หาน้ำจืดที่จำเป็นบนเกาะอีสเตอร์ไม่ได้ ต่อไปนี้คือข้อความจากบันทึกของเจมส์ คุก:

บัดนี้ข้าพเจ้าจะเล่าถึงเกาะนี้เพิ่มเติม ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเกาะเดียวกับที่พลเรือเอกโรคเคเฟนแวะเมื่อเดือนเมษายน 1722 แม้คำบรรยายของผู้เขียนบันทึกการเดินทางครั้งนั้นจะไม่ตรงกับสภาพของเกาะในบัดนี้เลยก็ตาม เกาะนี้อาจเป็นเกาะเดียวกับที่กัปตันเดวิสเห็นในปี 1686 ด้วย เพราะเมื่อมองจากทางตะวันออก ก็ตรงกับคำบรรยายของเวเฟอร์เป็นอย่างดี ดังที่ข้าพเจ้าได้ตั้งข้อสังเกตไว้ก่อนแล้ว กล่าวโดยสรุป หากนี่ไม่ใช่แผ่นดินนั้น สิ่งที่เขาค้นพบก็คงอยู่ไม่ไกลจากชายฝั่งอเมริกา เพราะละติจูดนี้ได้รับการสำรวจอย่างทั่วถึงแล้วตั้งแต่เส้นเมริเดียนที่ 80 ถึง 110 กัปตันคาร์เทอเรตสำรวจไปไกลกว่านั้นมาก แต่เส้นทางของเขาดูจะเบี่ยงลงใต้มากเกินไปเล็กน้อย หากข้าพเจ้าพบน้ำจืด ข้าพเจ้าตั้งใจจะใช้เวลาสักสองสามวันตามหาเกาะทรายเตี้ย ๆ ที่เดวิสพบโดยบังเอิญ ซึ่งจะช่วยไขข้อสงสัยนี้ได้ แต่เมื่อข้าพเจ้าไม่พบน้ำ และยังต้องแล่นเรืออีกไกลกว่าจะมั่นใจได้ว่าจะหาน้ำได้ ทั้งยังขาดแคลนเสบียงสด ข้าพเจ้าจึงล้มเลิกการค้นหา เพราะความล่าช้าเพียงเล็กน้อยอาจส่งผลร้ายต่อลูกเรือ ซึ่งหลายคนเริ่มป่วยด้วยโรคลักปิดลักเปิดไม่มากก็น้อยแล้ว